Tuesday, June 02, 2009

At the Beginning @ 6/02/2009 09:57:00 PM

Sa mga nakaka receive ng gms ko sa sun o kaya sa mga nakasama ko kanina, sorry for being so OA and weak. :| Pero para sakin, masakit talaga. Masakit na masakit. I know everyone wants to make everybody happy pero yun nga, hindi pa din maaalis sa sarili yung malungkot. So eto..

AG days pa namin nun napag-usapan na namin. Kasi may sinabi sakin si "ano" tas yun na. Nung nalaman ko yun akala ko wala lang. Tapos yun nga, nung nag AG kami.. sabi ni Iman at Ryan may alam din sila so akala ko alam din nila yung sinabi sakin ni "ano". Hindi pala. So nasabi ko pa din kina Daniel, Pat at Gil yun. Nashock sila, syempre. Hindi pa nag sink in sakin yun nung time na yon. Parang, "Sows, as if naman" Ganun yung feeling ko nun. Nung patagal na ng patagal, ang dami nang nagsusulputan na kung anu-ano. Ang daming haka-haka, ang daming vibes.... hanggang sa....

Nagkaalamanan na. Nung pumasok ako nun, nalimutan ko nga na titignan ko pala yung sectionings. Mas na excite ako kasi makikita ko ulit silang lahat. Inisip ko na naman na magkakasigawan na naman kami o kaya ang ingay ingay na naman namin. Tapos ayun, sinabi sakin ni Daniel na Magui ako. Hinamapas ko yung board nun, tapos tinignan ko ulit yung mga kaklase ko. "Tae, iba na".

oh well.. malapit na ang pasukan. hindi naman ako kinakabahan. excited pa nga ako eh. sila pa din naman kasi mga kaklase ko. pero siguro, kapag rest ako this year.. naka ilang ritwal na ako ngayon. kabadong-kabado talaga. hahahaha. pero buti na lang. at least hindi na ako magpapakaloner. wahahaha. naiimagine ko na tuloy na parang Tagum lang ulit kami. si Abby, may kawawa na namang hinahabol.. si Anlo, napapraning.. naguusap yung mga Da Boys.. feeling ko si Aaron nagvovocalize na naman or sumasayaw ng cheerdance or nagpapractice sa kanyang invisible trumpet slash flute. hahaha.. si Bianca tumatawa, as usual. hahahaha. hyper na naman siguro yon.. si Patrick siguro bangag. duuhh. baka maabutan ko na naman yun na nagpapractice ng martial arts tulad nung avatar noon. well, naaliw din naman ako, kahit ako nagpaturo. hahaha! si Dani, for sure.. kwento agad yan! si Gil, hahaha. humanda yang tiyan mo sa first day!! si Jasper... hahaha. siguro nakausamod na naman yun sa sulok. siguro mayabang na naman mukha nun sabay mangaasar.. yung mga girls magkkwentuhan. si Kai sigurado hahanapin iba naming mga katropa.. at si Kevin.. HAHAHAHA si kevin.. :) hayy boss, nakakamiss ka.. oh well.. basta si Kevin.. hindi natin alam kung anong pwedeng mangyari.

JUNE 9, 2008

HINDI NA GANYAN! :((

Kanina sa kotse, hindi ko aakalain na dun ako aatakihin ng pagkaemotional ko. Kahpon kasi, Kaii needed me so I need to be strong for her. Tsaka parang wala talaga ako sa mood mag emote kahapon kasi hindi pa nagsisink in sakin lahat. Nung kausap ko si Gmick akala ko oks na sakin, akala ko I'll make it work na lang. Pero kanina narealize ko na kailangan ko talaga ilabas. :( Hindi ko kayang ipakitang wala lang sakin toh. Hindi ko kayang sabihin na makakayanan ko ng buong puso yung isang taon na parating. Huli pa naman, tapos hindi pa sila yung makakasama ko.

Kung nabasa niyo yung blockquote, oo, nakailang bangungot ako tungkol sa sectioning last year. June 2 nung nalaman kong kaklase ko pa din sila. One year na pala. Nung araw na yun, pinangako ko talga na aayusin ko this year. Walang line of 7 ganyan ganyan. At wala nga. Walang bangungot about sectioning, walang kaba na matatanggal sa star. Pero taena talaga (sorry for the word, masakit talaga eh) mas gugustuhin ko pang kinakabahan ako, binabangungot ako kesa sa malaman ko tong' realidad na toh na hindi ko na sila makakasama. It's OA i know, kasi batchmates pa din naman, friends pa naman. Pero yung mga simpleng bagay na ginagawa ng mga magkakaklase, yun yung mamimiss ko. Yun yung hindi ko na ata magagawa. Yun yung hahanap hanapin ko.

Sa kanila na ako naging komportable eh. Sa kanila ako napalapit. Sa 5 taon ba naman naming nagkasama sama, syempre napamahal na sakin yung mga yon. Mamimiss ko yung mga "first days" namin, yung mapapansin mo agad kung sino na nagbago. Yung mga introductions na hindi na natapos kahit kakilala na namin isa't isa. Yung sabay sabay rin kaming mangangapa sa mga bagong teachers, bagong subjects. Yung mga soundtrips namin. Pag sinasabihan kami ng "TC!" -dan version o kaya ng "SDS!"- shirra version dahil nagagalit na sila sa ingay namin. Yung mga biktima ng "habulan with abby" tapos dadaan si ms. ditas tas lahat tatahimik. :)) Tapos uutusan nila ako na puntahan yung teacher tas pagbalik ko sa classroom lahat sila nakatingin sakin tas pag sinabi kong wala maglalabasan na ng ipod at speaker tapos magpapatugtog na o kaya makikichismax na. :)) Tapos maglilipatan kami ng upuan as in kung sinu-sino na lang kinakausap. Tapos yung bigla na lang kami matatawa kasi ang tahimik na bigla parang may anghel na dumaan. O kaya yung mahohot seat ka tas no choice ka na kundi sumagot. O kaya yung katabi mo lang sisigawan ka pa. O kaya yung mga walkathon, mga gala pag 4pm yung uwian. O kaya yung lahat magsstay tas magkkwentuhan. O kaya yung pag naglilinis kami tuwing Mentoring. O kaya maglalaro kami ng Ms. Irish game. O kaya yung laro na natutunan namin sa PETA workshop. O kaya pag napagttripan si Mr. Adap :)) O kaya si sister. :)) Lalo na pag nasa bus, kahit san kami pumunta basta nasa bus laughtrip tlg. Yung mga sleepovers namin na super parteeeeyyy talaga. Feel at home na nga ata kami sa bahay ni Marga eh. :)) Pag may magiiyakan, lapit agad lahat. Tapos meron pang "wag wag! don't touch her, maiiyak yan lalo". Pati rin yung mga confe confe o kaya pag naguusap yung buong klase. Nung second year nga, nagstay pa kami sa Tagum nun tas naguusap kami about things we hate and love about each other tas si Islau biglang nahulog! :))

Hindi pa yan lahat, wala pa ata sa 1/16 yan! Hahahaa. Yan yung mga bagay na mamimiss ko. Mamimiss ko yung inside jokes namin kasi kami-kami lang nakakaalam nun. Mamimiss ko yung mga araw na nagrereminisce kami ng mga totoy at neneng days namin, masarap yung balik-balikan kasi sabay-sabay kaming tumanda at lumaki. We were part of each other's lives and we will still be. Sa tagal ba naman ng pinagsamahan namin, hindi ko na ata kakayaning mawala pa sila sakin.

I'm not saying that they will be, I'm just saying na things will be a lot different. Naexperience ko na rin toh, when we moved. Yeah, we're still super good friends pero ramdam ko talaga na nag-iba na. Iba talaga pag nandun ka. Ibang-iba.

Pero parte ng buhay toh. ABRA, ALBAY, ADN, TC, SDS.. You made me who I am right now. A stronger, better version of myself. Alam ko I can surpass this trial na lahat tayo kinakaharap din ngayon kasi alam kong sabay-sabay nating kinakaya.

Thank you sa lahat ng ginawa natin dati. Mula nung nagkakilakilala tayo nung Abra or ADN pa lang hanggang sa ngayon na malaki na tayo. Hinding-hindi ko kakalimutan lahat dahil lahat ng memories na yun, para sa inyo lang. Para sa atin lang. :) Maraming salamat sa lahat ng ginawa niyo para sakin, sa lahat ng natutunan ko sa inyo. Kahit ano pa man ang mangyari, walang iwanan, walang limutan.